niyaysan

เจ้าปีศาจเอื้อนเอ่ยวาจาอย่างช้าๆ เนื่องจากอดกลั้นกับบาดแผลที่ผู้กล้าแทงเข้าหัวใจของมัน
...
ซากศพเท่าไรที่ท่านต้องสังเวย เพื่อที่จะล้มข้าแค่เพียงตนเดียวกันนะ
...
พัน... ไม่สิแสน... ไม่สิซากศพที่ข้าเห็นมันมากมายกว่านั้น
 
เจ้าปีศาจยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วค่อยๆหายไป
...
ฉับพลันผู้กล้าก็กลายเป็นปีศาจ
 
เสียงเจ้าปีศาจตัวเดิมตะโกนบอกลั่นห้องโถงแห่งนั้น
...
เพื่อที่จะได้พลังมาล้มข้า ท่านต้องสังเวยชีวิตนับไม่ถ้วน แม้นท่านไม่ได้ฆ่าพวกเขาเองก็ตามเถอะ
...
ปีศาจที่ท่านต้องกำจัดอยู่ในตัวท่าน ที่ท่านต้องเอาชนะก็คือตัวท่าน ไม่ใช่ข้า
 
 
เสียงของเจ้าปีศาจตนเดิม ไม่สิควรเรียกว่าอดีตผู้กล้าค่อยๆกลืนหายไปกับสายลม
เจ้าปีศาจตนใหมได้่ถือกำเนิดขึ้นแล้ว
 
 
(ปล.สถานะผู้เขียน คอมพัง + กำลังจะตกงาน ถ้าตกเมื่อไหร่อาจจะไม่ได้เขียนไปสักพักใหญ่ๆ)
 
 
 
 
ในขณะนี้โลกมนุษย์กำลังถูกรุกรานอยู่ แต่พวกเราหารู้ตัวไม่
 
พวกมันแทรกซึมไปทุกหนทุกแห่ง ไม่มีใครผิดสังเกตเลยรึไงนี่
 
พวกมันทำให้เราเป็นทาสไปอย่างช้าๆและไม่รู้ตัว
 
... มาสิจงมาให้อาหารพวกข้า พวกมนุษย์อันแสนเชื่อง
 
ที่รัก ไปเอาปลาทูคลุกข้าวให้เจ้าตาลหน่อยสิคะ
 
เดี๋ยวๆ ให้ผมแต่งสวนเสร็จก่อน
 
ที่รักคะ!
 
ก็ได้ก็ได้
 
... ฮึเจ้าพวกที่ไม่ยอมอยู่ในควบคุม ถึงอย่างไรข้าก็ควบคุมเจ้านายของแกได้
... อย่าได้คิดหือกับพวกข้า
 
Heil, mein Katzen.
Sieg, Reich der Katzen.