posted on 09 Jul 2011 20:35 by bhyalor in raisara
เจ้าตั้งหมาพันธุ์ทางแท้ตัวหนึ่ง วันๆมันไม่ทำอะไรมากนัก พอหาอาหารได้แล้วก็นอน
กิจวัตรที่พอจะเห็นเป็นรูปร่างหน่อยก็คือเห่ารถแลกคุ แต่มันก็ไม่ไปเห่าไกลเกินหรือนอกเขตวัดหรอก
บัญเอิญวันหนึ่งมันไปเห็นแผ่นป้ายต่างๆ
มันไม่พูดอะไรมาก
...
โธ่พวกมนุษย์ แค่จะกินแล้วนอนทำไมต้องยุ่งยากขนาดนี้ด้วยนะ
จบตอน...
posted on 08 Jul 2011 18:13 by bhyalor in raisara
มีสิ่งหนึ่งที่เรียกว่า "กำแพง" กั้นคนเราอยู่
...
กำแพงนั้นไร้ตัวตนให้สัมผัส แต่มันจับต้องได้
...
ความหนามันไม่มี แต่แทบจะไม่มีสิ่งใดฝ่ามันไปได้
.
.
.
เด็กหญิงที่ดูมีฐานะ กำลังพูดคุยกับเด็กหญิงขอทาน ฉับพลันแม่ของเธอก็คว้าเธอไปและดุเธอ เด็กหญิงที่ดูมีฐานะไม่เข้าใจว่าระหว่าง เธอและ...เธอ มีอะไรคั่นอยู่
เด็กชายคนหนึ่งกำลังโดนดุที่กินข้าวไม่หมด มองไปยังเด็กข้างถนนที่กินไม่หมดเหมือนกัน
...
น้องกินเถอะ พี่อิ่มแล้ว
...
เด็กข้างถนนผู้พี่พูดออกมาทั้งที่ยังกินได้ไม่กี่คำ
...
ระหว่างพวกเขามีกำแพงอะไรกั้นอยู่กันนะ
เด็กต่างศาสนาสองคนคุยกันอย่างสนุก แต่ไม่นานนักทั้งคู่ก็โดนแยกโดยผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายตีกันปางตาย เด็กทั้งสองไม่เข้าใจว่ามีสิ่งใดขวางไว้ ทำไมพวกเขาถึงเป็นมิตรกันไม่ได้
ทหารนายหนึ่งซ่อนเด็กๆไว้จากสหายและผู้บัญชาการตนเอง หาไม่เช่นนั้นแล้วเด็กๆพวกนี้จะโดนฆ่าเพราะต่างเผ่าพันธุ์กับเขา ในใจเขาไม่มีความแตกต่างเพราะมันเต็มไปด้วยความรัก แต่สิ่งใดก็ไม่รู้มากีดพวกเขาไว้
.
.
.
สิ่งๆนั้นเรียกว่ากำแพง
เจ้าปีศาจเอื้อนเอ่ยวาจาอย่างช้าๆ เนื่องจากอดกลั้นกับบาดแผลที่ผู้กล้าแทงเข้าหัวใจของมัน
...
ซากศพเท่าไรที่ท่านต้องสังเวย เพื่อที่จะล้มข้าแค่เพียงตนเดียวกันนะ
...
พัน... ไม่สิแสน... ไม่สิซากศพที่ข้าเห็นมันมากมายกว่านั้น
เจ้าปีศาจยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วค่อยๆหายไป
...
ฉับพลันผู้กล้าก็กลายเป็นปีศาจ
เสียงเจ้าปีศาจตัวเดิมตะโกนบอกลั่นห้องโถงแห่งนั้น
...
เพื่อที่จะได้พลังมาล้มข้า ท่านต้องสังเวยชีวิตนับไม่ถ้วน แม้นท่านไม่ได้ฆ่าพวกเขาเองก็ตามเถอะ
...
ปีศาจที่ท่านต้องกำจัดอยู่ในตัวท่าน ที่ท่านต้องเอาชนะก็คือตัวท่าน ไม่ใช่ข้า
เสียงของเจ้าปีศาจตนเดิม ไม่สิควรเรียกว่าอดีตผู้กล้าค่อยๆกลืนหายไปกับสายลม
เจ้าปีศาจตนใหมได้่ถือกำเนิดขึ้นแล้ว
(ปล.สถานะผู้เขียน คอมพัง + กำลังจะตกงาน ถ้าตกเมื่อไหร่อาจจะไม่ได้เขียนไปสักพักใหญ่ๆ)
